گردشگرپذیری یا گردشگر گریزی؟

درود بر اهالی ارض اقدس توس بویژه دغدغه داران تعالی زیارت در ولایت عشق هشتم، همان طور که در خبرها آمده بود، استاندار خراسان رضوی طی فرمانی عجیب و مسبوق به هیچ بحث کارشناسی قبلی و اصطلاحاً یهویی، روز چهارشنبه ۲۹ بهمن ماه ۱۴۰۴ در دوازدهمین جلسه ستاد اجرایی خدمات سفر استان که با رویکرد برنامه‌ریزی برای نوروز ۱۴۰۵ برگزار شده بود، گفت:

با توجه به تاکید رییس جمهور مبنی بر افزایش درآمد ارزی، از این پس هزینه خدمات به گردشگران خارجی (شما بخوانید: زائران غیرایرانی!) در این استان در مراکز اقامتی و خدماتی به صورت ارزی دریافت شود! یا خدا...

وی بدون آن که حتی تلویحاً اشاره کند برای صدور چنین فرمانی، نیاز به صدور مجوز رسمی و مکتوب از سوی وزارت میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری است، افزود: اگر تاکنون و به هر دلیلی ارزی از گردشگران خارجی گرفته نمی‌شد، از این پس بهتر است که هزینه همه کالاها و خدمات به صورت ارزی از آنان دریافت شود تا درآمدهای استان و کشور در این حوزه افزایش یابد!

عالی ترین مقام دولت در استان در توجیه این تصمیم غیرقانونی خود در کمال تعجب و تأسف، چنین استدلال آورد: 

زمانی که صحبت از ۳۵ میلیون!! زائر در سال برای خراسان رضوی می‌کنیم باید درآمد حاصله از حضور این تعداد گردشگر نیز جای ویژه ای در درآمدهای استان داشته باشد و در صورتی که به بخش اقتصادی حوزه گردشگری توجه نشود، به طور قطع گرفتار خواهیم شد!

این توصیه ی شاز و نادر در حالی برای اولین بار در تاریخ حکمرانی کل کشور طی این ۴۷ سال صورت گرفت که پس از افاضات وی در این نشست، مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان بلافاصله آب پاکی را روی دست همه ریخت و از کاهش هفت درصدی ورود زائران غیرایرانی و گردشگران خارجی به استان در ۱۱ ماهه امسال نسبت به مدت مشابه سال گذشته خبر داد! 

وی با ارائه ی آمار مستند اما کاهشی از شمار زوار غیرایرانی مشهد الرضا(ع) به تعبیر واضح تر می خواست بگوید که هیچ کجای دنیا برای یک مشت ارزن فرضی، اینقدر جیک جیک نمی کنند. 

سید جواد موسوی افزود: پارسال در ۱۱ ماهه نخست بیش از یک‌ میلیون و ۵۵۶ هزار و ۷۹۷ گردشگر وارد استان شدند و امسال این رقم به یک‌ میلیون و ۴۰۰ هزار نفر رسیده است! مضافاً ۵۰ درصد از گردشگران ورودی استان را زائران و مسافران عراقی تشکیل می‌دهند.

چرا این رویا، محکوم به شکست است؟

همان طوری که بارها یادآور شدیم، «آلبرت اینشتین» این دانشمند آلمانی، فراز ارزشمند و مشهوری دارد. وی معتقد است: «بلاهت یعنی انجام دوباره و دوباره‌ی یک کار و انتظار نتیجه‌‌ی متفاوت داشتن!!»

حالا، اگر جزو مخاطبان دانشنامه ی فرهیخت باشید، حتماً به خاطر خواهید داشت که طی این هفده سال حیات خادم خانه ی فرهیخت، همین موضوع تکراری چند بار سوژه ی مقالات و گلایه ها و یادداشت های ما شده است.

حتی بارها مورد شماتت و بلکه متأسفانه تمسخر شهروندان سایر استان ها قرار گرفتیم و در مردم نگاره های ارسالی به صراحت برایمان نوشته اند که شما مشهدی ها چرا این قدر زود جوگیر می شوید؟ چرا تا اندکی قیمت دلار بالا می رود، دلارزده شده و می خواهید همه چیز را با دلار از زوار غیرایرانی و گردشگران خارجی بگیرید؟

معلوم نیست این ساز ناکوک دریافت دلاری هزینه های ارائه ی خدمات به زائران غیرایرانی مشهد مصفای ما که دیگر همچون داستان مسخره، حکایت مضحک، تکراری و نخ نمای کفش های میرزانوروز، بی خاصیت و بلکه بی مزه و لوث شده، تا کی قرار است روح و روان زائران میهمان حضرت رضا(ع) از سایر کشورها را بیازارد؟!

به خدا نمی دانیم چند بار دیگر باید این تشت رسوایی دلارطلبی مسئولان شهری و استانی ما از روی بام بی خِرَدی بر زمین بیفتد و همچون طبلی توخالی فقط سر و صدا کند تا متوجه شوند داخل این قبری که بر سر آن زار زار گریه می کنند، هیچ مرده ای وجود ندارد؟! شما را به خدا دیگر بس کنید و به قول قول حافظ تا کی «عرض خود می بری و زحمت ما می داری؟»

باور نمی کنید، پس بگذارید بشمریم: حتماً به خاطر دارید روزی روزگاری برخی از ایرلاین های پول آشام خواستند این تشت قراضه ی دلارخواهی را از بام آژانس های مسافرتی بر زمین بیندازند تا نرخ بلیت هواپیما در مسیر داخلی مشهد دلاری شود، نه ریالی؛ اما چه شد؟ زرشک! یک سنت هم نتوانستند بگیرند و مرحوم وزیر راه، آن لاطائلات را باطل کرد! مستند  

و روز و روزگاری دیگر همه دیدیم شورای شهر طماع وقت ما، خواست این لگن کهنه شور و درب و داغان را از بام عوارضی شهر در زمین فرودگاه بین المللی مشهد بیندازد و در روز روشن، دست در جیب زائران غیرایرانی رضوی کرده و در فرودگاه، از آنان پول زور آن هم به یورو بگیرد! خوب چه شد؟ زکّی! یک هفته نشد این مصوبه ی تخمکی را هم استاندار وقت باطل کرد! مستند

البته کاش فقط عوارض ورود به شهر بود، خواستند سبزه را به گل نیز آراسته کنند و لذا گفتند چرا این جماعت میهمان از بلاد دوردست، هزینه های درمان خود را در مراکز بهداشتی مشهد که در حقیقت دارالشفای رضوی شمرده می شود، به دلار نپردازند؟ خوب این هم چه شد؟ هچ... آن سحر هم باطل، اولین مصاحبه گر موافقش معزول و کل مصوبه رفت به هوا.  

باز هم بشمریم: بفرمایید، حضرات هتلداران ما این شیفتگان خدمت هم هر بار که زلزله ی سقوط ارزش پول ملی در برابر دلار منحوس پیش می آید و مردم به خاک سیاه می نشینند، آقایان طومار پیشنهادات را رو می کنند.

یک بار می گویند بیایید دلاری بگیریم و وقتی به در بسته می خورند، لحن و ادبیات را عوض کرده، اما با همان نیت شوم، پیشنهاد می دهند که دلاری نه... اما بیاییم معادل دلاری هزینه های اقامت در مراکز اقامتی را به ریال بگیریم؛

و وقتی می فهمند عجب گافی دادند و پاس گلی به صرافی های مجاز و دلالان ارز روبروی باغ ملی، تبصره ای بهش زده و می گویند: البته دلارهای زوار نباید خدای نکرده در صرافی های مجاز شهر، تبدیل شود بلکه حتماً باید خود ما هتلداران آن را دریافت کرده و اصطلاحاً چنج کنیم! جل الخالق!!! مستند

وقتی بگندد نمک...

همراهان فرهیخت، واقعاً دقت کرده اید طی یک دهه ی گذشته، هر بار که این تشت رسوا و دیگ سیاه از بام سوژه ی لایتچسبکی بر زمین شهر منسوب به امام خردورز می افتاد، فقط چند دور، دور خودش می چرخید و پس از چند بار تلق تلوق زمخت، در نهایت آرام و قرار می گرفت و فوقش می شد آتشی زیر خاکستر برای روز مبادای دیگری تا الله اعلم... دوباره کی و کجا و چطور، این حضرت فیل یاد هندوستان کند و مقابل میکروفون خبرنگاران عرض اندام.

اتفاقاً ما اهالی خادم خانه ی فرهیخت، هم بنا به رسالت ذاتی و همیشگی خود در دفاع از مؤثران غیرایرانی فعال در این خطه بویژه زائران غیرایرانی بارگاه منور رضوی و هم تعمداً، تمام این اتفاقات را همراه با ادله و شواهد و فکت های بسیار، در بستر اینترنت مستندسازی و ذخیره کردیم تا برای همیشه جلوی دیدگان همگان قرار گیرد. تا اگر از حافظه ی خُرد و کوتاه بین حضرات مسئولان ما رفت، از خاطر مردمان خوش حافظه و زیرک و دوراندیش این دیار نرود؛

به همین دلیل، تا حدود زیادی دیگر مطمئن بودیم نه تنها مسئولان مشعشع دستگاه های اجرایی خدمات رسان ما از شهری گرفته تا استانی، بلکه هیچ ایرلاین و هتل داری، هیچ تاکسیران و رستوران داری و حتی ساندویج فروشی هم هرگز به سراغ این خواب های آشفته نخواهند رفت و برای همیشه این فکر خام اره کردن مجدد خاک اره ها را به زباله دان خواهند انداخت!

اما... اما هرگز باور نمی کردیم و در مخیره مان نمی گنجید:

اولاً این جماعت، جرأت کنند دوباره وسوسه ی شوم دریافت ارز منحوس دلار را با جامعیت بیشتر و با شمول عام یعنی در خصوص کل هزینه های ارائه خدمات و فروش تمام کالاها به زائران غیرایرانی رضوی در این دیار مطرح نمایند!

در حالی که در گذشته، فقط در مورد بلیت هواپیما در مسیر داخلی به مشهد بود، یا فقط در مورد عوارض ورود هوایی به شهر و گردشگری سلامت و هزینه های درمان بود و حتی در مورد هتل ها هم گفتیم جرأت نکردند بحث دریافت دلار را مطرح کنند و در لفافه می گفتند معادل دلاری هزینه ها اما به ریال... 

ثانیاً، بر فرض محال طرح مجدد آن، دل خوش بودیم هر بار که یک بچه ی بازیگوشی از جمع خانواده ی نامسئولان شهر و استان همیشه جوگیر ما، چنین گزافه هایی می بافد و دوباره سر و صدای این بی عدالتی ها بلند می شود، نماینده ی تام الاختیار رئیس جمهور یعنی استاندار استان، تمام قد و جانانه مقابل این زیاده خواهی های نظم و حال بهم زن می ایستد و طالبان را سر جای خودش می نشاند!

این اعتماد و امیدواری ما هم بی دلیل نبود، چراکه بارها شاهد بودیم هر بار که دلسوزان تعالی دیپلماسی های فعال بویژه دیپلماسی زیارت این ولایت زائرپذیر به شخص استاندار خراسان رضوی پناه می بردند، او هم با درایت و تیزهوشی، به پشت دست خاطیان می زد و چه گوش هایی را که نفشرد و چه سحرهایی را باطل نکرد و چه آبروهایی را نبرد تا تا دیگر از این غلط ها نکنند!

مثلاً اوایل دهه ی هشتاد بود وقتی به استاندار وقت خبر داده شد اداره ی زائران غیر ایرانی آستان قدس رضوی بابت هر بار تحویل ژتون غذای متبرک حضرتی، برگ آخر پاسپورت یا همان گذرنامه ی زائران امام غریب را با دستگاه پانچ سوراخ می کند تا مثلاً یک زائر غیرایرانی سالی فقط یک بار به میهمانسرای حضرت مشرف شود؛

زمانی که از تبعات سوء این عمل نابخردانه و غیر ضروری گفته شد و این که این کار، توهین آشکار به شخصیت آنان به حساب می آید، حسابی برآشفت و با یک تلفن، بلافاصله این بساط را جمع کرد. 

اما چه کنیم از این دوران لاکردار که .... هرچه بگندد نمکش می زنند ... وای به روزی که بگندد نمک... از شانس بد فرهیختگان این مُلک و مِلک، این بار متأسفانه شاهدیم که خود شخص آقای استاندار خراسان رضوی یعنی همان کسی که به هنگام تظلم خواهی، چشم مظلومان همیشه به دستگیری او بود، دچار چنین خبطی بزرگ و تصمیمی غلط اندر غلط نسبت به زائران غیرایرانی رضوی شده و می خواهد به بهانه ی واهی و نشدنی آبادانی اقتصاد استان، این بار خود، شیپور را از سر گشاد آن بزند! افسوس... 

باقی بقایتان...

چه بگوییم دیگر؟... جز باقی بقایتان... جز «خود دانید و مملکت تان» ... یعنی همان فراز واژه ی ماندگاری که آن پیرمرد طبسی خطاب به وزیر کشاورزی اسبق گفت. یادتان آمد؟ 

به راستی مادامی که در شهر مدفن امام خردورز هشتم و زیستگاه خداوندگار حکمت فردوسی حکیم - که هسته و دال منظومه ی فکری آنان خردورزی است - «عقل» در مرخصی است و «عدالت» در زیارت شکست می خورد و هر دو در حصار اقلیم و دولت اسیر؟ 

هنگامی که فکر می کنیم زیارت یک پروژه است، نه یک فرآیند؛ نمی فهمیم امری است منظومه ای و نه بخشی، مملکت حکم یک شهر و صدکلانتر پیدا کرده و دریای حماقت مان ساحل ندارد؛

وقتی اکسیر زیارت در هزارتوی تاریک مشکلات خودساخته و خود تحریمی ما مشهدی های رادع و مانع دست و پا می زند و همچون دریاچه ی ارومیه، در حال خشک شدن است و ما فقط نظاره گریم؟!

زمانی که خلود قدسی زیارت در مشهد دارد به صورت فزاینده ای، مومیایی و موزه ای شده و متأسفانه بوی الرحمن و بوی حلوایش کم کم از اجاق زندگی آکواریومی برخی مسئولان ما به مشام می‌رسد؛

اصلاً اینها به کنار، وقتی که اهالی قلم و اندیشه ی شمال شرق کشور از نخبگان فکری منفعل اش گرفته تا مثلاً اصحاب رسانه واداده اش - این رکن چهارم دموکراسی - راز رسیدن به تعالی صنفی را، تملق در حد تهوع می بینند؛ این همه تضاد را به عینه مشاهده کرده اما از شدت تناقض تب نمی کنند و ترک نمی خورند؟

و نهایتاً وقتی شخص دبیر کارگروه ملی زیارت یعنی استاندار تازه نفس ما، می خواهد با دست خود، طاووس هزار رنگ و همای گرانسنگ زوار غیرایرانی خاصه گردشگران سلامت را از بام مشهد و بلکه ایران بپراند؟ آن هم گردشگران سلامتی که به اذعان آمار، سه برابر گردشگران عادی ارزآوری دارند؟

به خدا که دیگر خسته شدیم از تذکارهای شب امتحانی به امرای دیوان سالار خود و کمک فکری به والیان امور برای گذراندن بحران های خودساخته از سر این مُلک و مِلک؛ چقدر حرص بخوریم و بگوییم که ... انگشت مکن رنجه به در کوفتن کس... تا کس نکند رنجه به در کوفتنت مشت؟!

و هنگام هجوم امواج ناامیدی، با یادآوری این حکایت آموزنده ی تاریخی به خود، خاطر خویش را این گونه آرام و قرار می بخشیم که اصلاً بگذارید هر چه می خواهند بکنند؟ ما صاحب مِلک خویشیم و این مُلک، صاحب و مهتری دارد به بلندای نام شمس الشموس؛ خود بهتر می داند چگونه از میهمانان و زائرانش محافظت کند؛

دقیقاً همچون حضرت عبدالمطلب عموی پیامبر اسلام (ص) که در مواجهه با ابرهه حاکم غدّار یمن، فقط تقاضای استرداد شتران خود را کرد و نه آزادی کعبه را ... 

مادامی که ابرهه با تعجب به همراهانش گفت: «این مرد رئیس و زعیم قوم خود است. من آمده‌ام تا خانه‌ای را که او می‌پرستد ویران کنم، اما او تنها درخواست بازگرداندن شترانش را دارد! اگر از من می‌خواست که از ویران کردن کعبه صرف‌نظر کنم، حتماً این کار را می‌کردم.»

بزرگ قریش در پاسخ گفت: من فقط صاحب شتران خودم هستم. این شهر و این خانه هم صاحبی دارد که قطعاً خود بهتر می داند چگونه از آن محافظت کند!

متن نوار خبری وب سایت

از آنجایی که به دلیل اهمیت فزاینده ی این خواب دلاری، نوار خبری یا نوار اعلان و اطلاع‌رسانی Notification Bar وب سایت فرهیخت را به طور ویژه و کامل به همین موضوع اختصاص داده ایم، لذا شایسته دیدیم تمام آن محتواها را در یک جا کنار هم گرد آورده و در معرض قضاوت مخاطبان فرهیخته ی خود قرار دهیم.

بی شک اعتنا به این محتوا، بخشی از کم و کاستی های قلم ما را در نوشتار بالا، مرتفع خواهد کرد.

درود خدا بر شما مردم، بر زائران مظلوم خاصه صاحبان دو هزار مغازه خالی اطراف حرم و هزاران خانواده مشهدی که اگر چرخ زندگی شان تا امروز کمی می چرخید، مرهون حضور همین زائران غیرایرانی بود

مردم دیدید آنچه که سالها از او می ترسیدیم چطور دوباره بر سرمان آمد؟ دیدید بالاخره سعایت کاسبان زیارت کار دست مسئولان ما داد تا ناقوس مرگ سفر زوار را این بار برای «غیرایرانیان» به صدا درآورند؟ 

سالها با گران سازی بلیت هواپیما، قطار، اتوبوس، هتل و خدمات و با رهاکردن جاده و افسار تورم، عملاً نیاز به سفر و شوق زیارت را از سبد مخارج اکثر مردم حذف کردند و فقط مانده بود سفر زائران غیرایرانی

که آن هم زوال آمد. گویا چشم دیدن همین آب باریکه زوار را ندارند و گرنه این گونه یهویی و به بهانه واهی فقرزدایی، شوق سفر همین اندک زائران غیرایرانی را هم کور نمی کردند و یک استانی را بدبخت

بله، حکایت تلخ کفش های میرزا نوروز است که هرچه می خواهیم از شر وسوسه های شیطانی دلارطلبی مسئولان این ولایت غریب کش خلاص شویم، نمی شود که نمی شود و دوباره باز به سرمان می آید 

دوباره قصه تلخ اخذ پول زور و بدون ارائه خدمات اضافی است اما این بار متأسفانه از زبان استاندارمان که یالا، تمام هزینه های خدمات و فروش کالا به زائران غیرایرانی را از این پس به دلار بگیرید. یا خدا ...

خدایا از بابت همجواری با خورشید هشتم شاکریم اما از والیان فراموشکاری که تا به این دی ماه لعنتی می رسند به تنظیمات کارخانه برگشته یکی به نعل می زنند و یکی به میخ؟ به تو شکایت می بریم 

خسارات این سیاست غلط، نخ نما، چند بار آزموده و شکست خورده آن قدر گویاست و از بس گفتیم و کسی نشنیده که فقط کم مانده بر دی ماه، ماه زایش این بحران های خودساخته لعن و نفرین نثار کنیم

پس نخستین نفرین... لعنت خدا بر دی ۱۳۹۷ و مصوبه شورای شهر متوهم ما که از هر زائر غیرایرانی ده یورو بابت عوارض ورود به شهر بگیرید و ایضاً تمام هزینه های درمانی آنان را به دلار و لعنت بر دلار

خوب، نتیجه چه شد؟ همه به ما خندیدند که خاک عالم بر سر شما، همه جای دنیا فرش قرمز سر راه زوار پهن می کنند و شما ندید بدیدها عوارض ورود می گیرید؟ بلافاصله استاندار وقت لغوش کرد

و لعنت دوم بر دی ۱۴۰۳ که اوج خِرَد نمایندگان مجلس ما، شد تصویب خفت بار اخذ عوارض ارزی معادل ۲۵۰ هزار تومان (پول یک چیپس و دو پفک) از هر زائر غیرایرانی پروازی به مشهد! که چه شود؟

تا مثلاً این شندالقاض پول زور بی خدمات، صرف توسعه زیرساخت ها مثل احداث اتوبان و توسعه ناوگان شود! زکیّ! غافل از آن که مگر می توان یک فیل عظیم الجثه را با یکی دو فنجان آب سیراب کرد؟

و لعنت سوم نثار دی خونین ۱۴۰۴ که دولتمردان ما به بهانه مضحک شوک اقتصادی از طرفی فاتحه پول ملی را خواندند و آن چنان گند زدند به عالم و آدم که سفر و سفره ی زیارت، زیر بهمن آن دفن شد

و چه بهمن نامبارکی که از ناقوس آن زمزمه شوم اخذ دلاری هزینه های خدمات و کالا به زائران غیرایرانی شنیده شد اما این بار از زبان کسی که توقع بود مانند استاندار اسبق مصوبات غلط را لغو کند نه برعکس

در حالی که مدیرکل گردشگری منصوب همین استاندار سالهای سال با چنگ و دندان در برابر تفکر زیاده خواهی برخی از هتلداران جنگیده، زخم خورد ولی نگذاشت تخم لق دلارگیری در دهان کسی بشکند

خدایا نفرین کدام مظلومی گریبانگیر خطه ماست که پس از بارها شکست از آزمون و خطا دست نمی کشیم؟ مگر همین دلاربازی در زمان تولیت رئیس جمهور شهید باعث عزل خیلی ها نشد؟

یاللعجب که بهانه بنی اسرائیلی در هر سه نفرین یکی است: انتفاع از محل گردشگری خارجی تا فقر از استان برود و آنقدر عجله دارند که می گویند نه، نوروز دیر است و از همین رمضان امسال شروع کنید!

پدرآمرزیده ها: اولاً کدام گردشگر خارجی؟ همچین خارجی خارجی می کنید که گویی مشهد هر روز میزبان ده ها پرواز از اروپاست! بابا، بیشتر این زوار ایتام آل محمد از فقرای کشورهای همسایه اند! 

ما که نه، بلکه خودتان بارها گفتید بیشتر این زوار، افغانستانی، عراقی، پاکستانی، آذربایجانی و هندی اند و بعضاً آن قدر فقیر که سالها صرفه جویی می کنند تا توفیق تشرف با خانواده نصیب شان شود

مگر غیر از درصد کمی اعراب متمول، زائران پولدار دیگری داریم که می خواهید یقه شان را این بار دم در هتل ها، رستوران ها، فروشگاه ها، آژانس های مسافرتی، موزه ها و تاکسی ها بگیرید؟

مضافاً خودتان آمار دادید از این ۳ میلیون زائر خارجی، ۵۰ درصد آنها عراقی اند. خوب، اگر عراقی ها هم مقابله به مثل کنند و در نجف و کربلا از زوار مشهدی دلار بگیرند، چه خاکی می خواهید به سر کنید؟

اگر امروزه ارزش پول ملی ما پِهِن شده، گناه زوار رضوی چیست؟ چرا تر و خشک را با هم می سوزانید؟ چرا یقه بانک ها، پتروشیمی ها، تراستی ها و آقازاده ها را نمی گیرید؟ البته اگر عرضه اش را دارید

ثانیاً کجای دنیا هزینه ارائه خدمات و فروش کالاها به گردشگران خارجی را با ارز بیگانه می گیرند؟ مثلاً همین ترکیه، مهد گردشگری منطقه، تمام هزینه ها را به «لیر» می گیرد نه به دلار منحوس 

ثالثاً در همه جای دنیا، هر اضافه دریافتی توسط ایرلاین ها، هتلداران، رستوران دارها، فروشگاه ها و تمام خدمات رسان ها، همه در ازای افزایش کمی و کیفی خدمات و کالاها صورت می گیرد و بس 

رابعاً نمی دانیم دُم خروس را باور کنیم یا قسم حضرت عباس را؟ استاندار یکشنبه می گوید دلار بگیرید و نگران نباشید و چهارشنبه فرماندارش تلویحاً می گوید نگیرید چون از خالی ماندن هتل ها نگرانم

به این دلیل که ضریب اشغال مراکز اقامتی مشهد به عدد باورنکردنی ۳۰ درصد رسیده و در مقایسه با ۵۰ درصد سال های گذشته خیلی وحشتناک است و از شهرداری خواسته تا چاره ای بیندیشد

آن قدر اوضاع اسکان در هتل ها خراب بوده و اکنون هم هست که رئیس جامعه هتلداران، از تخفیف های ۶۰ درصدی! برای زائران غیرایرانی خبر داد. کجای دنیا برای هتل این قدر تخفیف می دهند؟

آن قدر نابسامان که ترکش این سیاست های غلط، دامن زائران داخلی را هم گرفته، مگر چندی پیش وزیر راه افشا نکرد۷۰ درصد زائران داخلی هم امکان اقامت در هتل های اطراف حرم را ندارند؟

و از همه عجیب تر، خط و نشان ملتمسانه مدیرکل بازرسی استانداری در همان روز مصاحبه فرماندار از دستگاه های خدمات رسان شهر است که برای جلوگیری از نارضایتی ها نکند افزایش تعرفه دهید! یاللعجب

حال یکی به ما بگوید این خبر بد را کجای دلمان بگذاریم که امروزه ۶۰ تا ۷۰ درصد گردشگری سلامت شهر هم در پی ناآرامی های دی ماه و تعلیق پروازهای خارجی بویژه از عراق و افغانستان کاهش یافته است؟ 

خدایا، این چه شهری است که استاندارش بر خلاف رأی کارشناسانه مدیرکل گردشگری اش و دلسوزان شهر، دستور دلارگیری می دهد و فرماندار و مدیرکلش می گوید نه، گران نکنید که نگرانیم؟

در رد این سیاست غلط همین بس که حضرات: اگر ماشین دلارگیری راه بیفتد، دیگر نمی توان متوقفش کرد. آخر این زنجیره حتی واکس زن گوشه خیابان و کیسه کش حمام سنتی هم دلار مطالبه می کند!

آخر و عاقبت این حکایت تلخ می دانید چه خواهد شد؟ بگذارید از زبان مدیرکل گردشگری استان بگوییم: تغییر الگوی اسکان زائران غیرایرانی از اقامتگاه های رسمی به سمت فضاهای غیررسمی، علی برکت الله

دقیقاً مانند وضعیت اسکان اغلب زوار کم بضاعت افغانستانی، پاکستانی و بلکه عراقی که سالهاست نه در هتل های پنچ ستاره بلکه در اقامتگاه های ارزان قیمت، حسینیه ها و برخی منازل ساکن می شوند

خلاصه خدا عاقبت ما و کاسبان این شهر را بخیر کناد از این اوضاع شیر تو شیری که در ضیافت ماه رمضان و در آستانه عید نوروز و ایام پیک زائر سال ۱۴۰۵ گرفتارش شدیم آن هم در این شرایط جنگی کشور

بویژه در شهری که عناوین پایتخت معنوی، ام القرای تشیع و شعار برکت و کرامت را یدک می کشد اما مسافرانش را با عرض پوزش بلاتشبیه و العیاذ بالله چون خرسی می بیند که باید بالاخره یک مویی از آنها بکندد

و غمبارتر از همه این که نمی دانیم چه بر سر این دیار آمده سالهاست تنهاییم، از سنگ شاید صدایی درآید ولی از نخبگان و صاحبان قلم و منبر و اصحاب رسانه منفعل و واداده اش هرگز، حتی دریغ از یک آخ

پس غبار «اره کردن مجدد خاک اره ها» دوباره ارزانی حلق مبارک مان و روغن سیاه «اختراع مجدد چرخ» زیبنده چهری شهری که رسانه ای دارد اوه، به قدمت خراسان ۸۰ ساله، اما به گاه نیاز، لال می شود

مگر این بار هم مثل قبل، شجاعت قلم قدس آنلاین، این رسانه ۴۰ ساله به داد حج فقرا برسد و دوباره روشنگری کند و گرنه از شهرآرای ۳۰ ساله، این رسانه همیشه موافق و غیر منتقد آبی گرم نمی شود

درود و بدرود...